دانشگاه شهید باهنر کرمان (دانشکده کشاورزی و پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی) و انجمن بیوتکنولوژی جمهوری اسلامی ایران مجله بیوتکنولوژی کشاورزی 2228-6705 5 3 2013 11 22 Salinity tolerance assessment of rice sucrose transporter antisense lines (OsSUT1) at seedling stage (Oryza sativa var. TaiPai) ارزیابی تحمل به شوری در لاین های آنتی سنس ناقل ساکارز (OsSUT1) در مرحله گیاهچه ای در برنج (Oryza sativa var. TaiPai) 87 98 1214 10.22103/jab.2013.1214 FA معصومه قمر محمدرضا سیاهپوش پیمان حسیبی Journal Article 2012 05 30 In order to evaluate the effects of changing in sucrose partitioning on salt tolerance of rice plants in the seedling stage, a pot experiment was conducted in a split plot based on a randomized complete block design with three replications in the fields of Shahid Chamran University of Ahvaz. The experiment consisted of six lines and cultivars including, wild type (Tai pai), three antisense lines for sucrose transporter SUT1 gene (37-184-8-1, 37-111-7-1 and 34-45-6-1), salinity tolerant (Pokali) and salinity sensitive (Nipponbare) which were exposed to three salinity levels (2, 5 and 16 ds/m sodium chloride). 21 days after salt commencement, shoot dry weight, leaf relative water content, SPAD score, stomatal conductance and total soluble sugars in leaves were evaluated. Increasing in salinity led to increase in levels of soluble sugars and SPAD score and decrease in shoot dry weight, stomatal conductance and leaf relative water content. The results of this study showed that 37-184-8-1 and 37-111-7-1 antisense lines behaved similarly to pokali under salinity stress treatments and were superior in compare to Tai pai as wild type. The expression profiling experiment of sucrose transporter gene family of rice in antisense lines showed relatively reduction in expression of these genes after exposing to salinity. However, this reduction in antisense lines was less than the wild type. According to the results of this study it seems that manipulating the sucrose partitioning in rice plants may improve the salinity tolerance of transgenic lines at seedling stage and this could be suggested as a strategy in breeding programs. به­منظور بررسی اثر تغییر در توزیع ساکارز بر تحمل به شوری لاین­های برنج در مرحله گیاهچه­ای، آزمایشی گلدانی به صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. در این آزمایش شش لاین و رقم برنج شامل لاین تیپ­طبیعی (تای­پای)، سه لاین آنتی­سنس ناقل ساکارز برای ژن SUT1<em> </em>(1-6-45-34 و1-7-111-37 ،1-8-184-37)، رقم متحمل به شوری (پکالی) و رقم حساس به شوری (نیپنبار) در سه سطح شوری (2، 5 و 16 دسی زیمنس بر ­متر کلرید سدیم) مورد بررسی قرار گرفتند. 21 روز پس از اعمال تنش، وزن خشک اندام هوایی، محتوای نسبی آب برگ، عدد SPAD، هدایت روزنه­ای و میزان کل قندهای محلول در برگ مورد ارزیابی قرار گرفتند. افزایش تنش شوری منجر به افزایش میزان مشخصی از قندهای محلول و عدد SPAD و کاهش وزن خشک اندام هوایی، هدایت روزنه­ای و محتوای نسبی آب برگ گردید. با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق لاین­های آنتی­سنس 1-7-111-37 و 1-8-184-37 از نظر کلیه صفات مورد بررسی نسبت به تای­پای برتری داشتند و در مواردی مشابه و یا برتر از رقم متحمل پکالی رفتار نمودند. بررسی بیان ژن‌های خانواده ناقلین ساکارز در برنج در لاین‌های آنتی­سنس و لاین تیپ‌طبیعی نشان از کاهش بیان این ژن­ها در تیمارهای شوری داشت. اگرچه این کاهش در لاین­های آنتی‌سنس کمتر از لاین تیپ طبیعی بود. بنابراین به نظر می‌رسد که با دستکاری توزیع قندها در مرحله گیاهچه­ای می­توان به لاین‏هایی با تحمل بیشتر نسبت به تنش­های غیر­زنده دست یافت https://jab.uk.ac.ir/article_1214_c8ba76c279269b1c6bc8a07e38e78fa4.pdf